مراثى و ماده تاريخ بعد از ارتحال مؤلّف ، جمعى از علماء و شعراء در رثاء و ماده تاريخ وى اشعارى سروده‌اند ؛ از آن جمله : 1 - صاحب روضات قصيده‌اى را به زبان عربى مىسرايد و ماده تاريخى را نيز مىگويد و آن را در پايان شرح حال استادش در كتاب روضات الجنات « 1 » ذكر مىكند . 2 - مرحوم محمّد حسين بن محمّد اسماعيل متخلص به « ضياء » از شعراء و خطاطين معروف قرن سيزدهم در اصفهان در مرثيه و ماده تاريخ شيخ محمّد تقى اشعارى دارد كه به خط خودش بر روى سنگ مزار ايشان حك شده و آخرين بيت اين مرثيه‌ى هيجده بيتى كه ماده تاريخ وفات ايشان است ، ياد مىشود : از پس تاريخ آن كلك ضياء زد رقم * « راهنماى امم كرد بجنت مقام » « 2 » ( 1248 ه‍ . ق ) 3 - اديب توانا آقاى ميرزا فضل اللّه خان اعتمادى خوئى متخلص به « برنا » نيز مرثيه‌اى گفته‌اند كه بيت آخر آن كه ماده تاريخ است ، چنين مىباشد : « عالم ايوان كى و نجف بعقبا نهاد * ز وادى اصفهان قدم بعدن و جنان » « 3 » ( 1248 ه‍ . ق ) * * *

--> ( 1 ) - روضات الجنات : 2 / 125 ( 2 ) - قبيله عالمان دين ، ص 37 . ( 3 ) - قبيله عالمان دين ، ص 38 .